ວິທີຂຽນບົດວິດີໂອໃຫ້ຄົນເບິ່ງຈົນຈົບ

ທ່ານຈະຂຽນບົດວິດີໂອແນວໃດໃຫ້ຄົນເບິ່ງຈົນຈົບ? ຄຳຕອບຄື: ຂຽນ 30 ວິນາທີທຳອິດໃຫ້ຕອບໂຈດສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາກົດເຂົ້າມາເບິ່ງ, ວາງໂຄງສ້າງຊ່ວງກາງໃຫ້ເຫັນການດຳເນີນເລື່ອງທີ່ຊັດເຈນ, ແລະ ຈົບວິດີໂອດ້ວຍການແນະນຳສິ່ງທີ່ຈະໃຫ້ເບິ່ງຕໍ່ໄປ ແທນທີ່ຈະເວົ້າວ່າ "ຂອບໃຈທີ່ຮັບຊົມ." ໃນ YouTube, ປະມານ ໜຶ່ງໃນສາມຂອງຄົນທີ່ເລີ່ມເບິ່ງວິດີໂອຈະກົດອອກໄປກ່ອນທີ່ນາທີທຳອິດຈະຈົບລົງ, ແລະ ຄວາມສູນເສຍເກືອບທັງໝົດນັ້ນແມ່ນເກີດຈາກບັນຫາເລື່ອງການຂຽນບົດ (Scripting) ບໍ່ແມ່ນບັນຫາກ່ຽວກັບກ້ອງ. ທ່ານສາມາດແກ້ໄຂບັນຫານີ້ໄດ້ເກືອບທັງໝົດກ່ອນທີ່ຈະກົດປຸ່ມບັນທຶກສຽງ ຫຼື ວິດີໂອຊ້ຳອີກ.

ຂ້ອຍເຄີຍບໍ່ເຊື່ອເລື່ອງນີ້ມາກ່ອນ. ຂ້ອຍເຄີຍຖ່າຍວິດີໂອແບບຫຼິ້ນໆ ແລ້ວຄິດວ່າຈະໄປ "ແກ້ໄຂໃນຕອນຕັດຕໍ່," ແຕ່ ວິດີໂອທີ່ຍອດວິວຕົກ ມັກຈະຕົກຢູ່ບ່ອນດຽວກັນສະເໝີ: ນັ້ນຄື 40 ວິນາທີທຳອິດ, ເຊິ່ງເປັນຊ່ວງທີ່ຂ້ອຍມົວແຕ່ເວົ້າອ້ອມຄ້ອມ ແທນທີ່ຈະເຂົ້າປະເດັນ. ແຕ່ພໍຂ້ອຍເລີ່ມຂຽນບົດໃນສ່ວນນັ້ນໄວ້, ເຖິງວ່າຈະມີພຽງແຕ່ສາມແຖວກໍຕາມ, ອັດຕາການຮັກສາຄົນເບິ່ງ (Retention) ກໍປ່ຽນແປງໄປໃນທາງທີ່ດີຂຶ້ນທັນທີ. ສະນັ້ນ, ໃຫ້ຂ້ອຍພາທ່ານໄປເບິ່ງວ່າ ບົດວິດີໂອມີໄວ້ເພື່ອຫຍັງແທ້ໆ ແລະ ຈຸດໃດແດ່ທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນເບິ່ງກົດອອກໄປ.

ຂ້ອຍຄວນຂຽນບົດແບບຄຳຕໍ່ຄຳ ຫຼື ໃຊ້ເປັນຫົວຂໍ້ (Bullets)?

ໃຫ້ໃຊ້ຫົວຂໍ້ (Bullets) ສຳລັບວິດີໂອແບບນັ່ງເວົ້າ (Talking-head) ແລະ ວິດີໂອແບບ Vlog, ແລະ ຂຽນແບບຄຳຕໍ່ຄຳສະເພາະສ່ວນທີ່ຕ້ອງການຄວາມເປະແທ້ໆ ເຊັ່ນ: ປະໂຫຍກເປີດຕົວ, ການອະທິບາຍທີ່ຊັບຊ້ອນ, ຫຼື ມຸກຕະຫຼົກ. ການຂຽນບົດແບບຄຳຕໍ່ຄຳທັງໝົດສຳລັບການເວົ້າແບບທຳມະຊາດມັກຈະເປັນກັບດັກ, ເພາະທ່ານຈະກາຍເປັນການອ່ານ, ແວວຕາຂອງທ່ານຈະເບິ່ງບໍ່ມີຊີວິດຊີວາ, ແລະ ຜູ້ຊົມຈະຮູ້ສຶກໄດ້ແລ້ວກໍກົດອອກໄປ. ການຮ່າງບົດແບບຫົວຂໍ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຢູ່ໃນກອບ ໃນຂະນະທີ່ຍັງເວົ້າເປັນທຳມະຊາດຄືກັບຄົນທົ່ວໄປ.

ຂໍ້ຍົກເວັ້ນຄື Hook (ສ່ວນດຶງດູດຄວາມສົນໃຈ). ສອງສາມປະໂຫຍກທຳອິດແມ່ນກຸ້ມຄ່າທີ່ຈະຂຽນອອກມາທັງໝົດ ແລະ ລອງເວົ້າອອກສຽງເບິ່ງສອງສາມເທື່ອກ່ອນຈະຖ່າຍແທ້, ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນສ່ວນທີ່ມີການເບິ່ງຊ້ຳຫຼາຍທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນສ່ວນທີ່ມີຄົນກົດປິດໜີຫຼາຍທີ່ສຸດໃນວິດີໂອທັງໝົດ. ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຫຼັງຈາກນັ້ນ ທ່ານສາມາດເວົ້າແບບສະບາຍໆ ໄດ້.

ສິ່ງທີ່ບົດວິດີໂອຊ່ວຍປົກປ້ອງໄວ້ແທ້ໆ ກໍຄື "ຄຳສັນຍາ". ຊື່ຄລິບ ແລະ ຮູບໜ້າປົກ (Thumbnail) ຂອງທ່ານໄດ້ເຮັດຂໍ້ຕົກລົງກັບຜູ້ຊົມໄວ້ແລ້ວ; ບົດວິດີໂອຄືວິທີທີ່ທ່ານຈະຮັກສາສັນຍານັ້ນໃຫ້ກົງເວລາ. ຫາກບໍ່ມີບົດ, ທ່ານຈະເວົ້າອອກນອກເລື່ອງ, ກວ່າຈະເຂົ້າປະເດັນກໍປາເຂົ້າໄປນາທີທີ 6, ແລະ ຄົນເບິ່ງກໍຈະກົດອອກໄປຕັ້ງແຕ່ນາທີທີ 2 ໂດຍທີ່ບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າສິ່ງທີ່ພວກເຂົາລໍຖ້ານັ້ນກຳລັງຈະມາເຖິງ.

ເປັນຫຍັງຜູ້ຊົມຈຶ່ງກົດອອກໃນ 30 ວິນາທີທຳອິດ?

ເພາະວ່າການເປີດຕົວບໍ່ໄດ້ຢືນຢັນໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ຢ່າງໄວວາວ່າພວກເຂົາມາຖືກບ່ອນແລ້ວ. ຜູ້ຊົມກົດເຂົ້າມາເພາະຄຳສັນຍາສະເພາະຢ່າງໃດໜຶ່ງ, ແຕ່ສິ່ງທຳອິດທີ່ຄຣີເອເຕີຫຼາຍຄົນເຮັດຄືການຜິດສັນຍາ, ເຊັ່ນ: ການໃສ່ໂລໂກ້ເຄື່ອນໄຫວ (Intro), ການເວົ້າວ່າ "ສະບາຍດີທຸກຄົນ ຍິນດີຕ້ອນຮັບກັບເຂົ້າສູ່...", ຫຼື ການຄ່ອຍໆ ເກີ່ນນຳເຂົ້າສູ່ຫົວຂໍ້ຢ່າງຊັກຊ້າ. ທຸກໆ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແຕ່ເປັນເຫດຜົນໃຫ້ຄົນກົດອອກ, ແລະ ຂໍ້ມູນກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຜູ້ຊົມກົດອອກແທ້ໆ.

ວິທີແກ້ໄຂຄື ໃຫ້ຄິດວ່າການເປີດຕົວເປັນວຽກຍ່ອຍອີກອັນໜຶ່ງ: ພິສູດໃຫ້ໄວທີ່ສຸດວ່າ ວິດີໂອນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຄາດຫວັງໄວ້. ເວົ້າເຖິງສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕັ້ງໃຈເຂົ້າມາເບິ່ງ. ບອກໃບ້ວ່າວິດີໂອນີ້ຈະພາໄປໃສ. ຫາກມີຈຸດສຳຄັນ, ເຊັ່ນ: ບັນຫາ, ຄຳຖາມ, ຫຼື "ຖ້າເບິ່ງວ່າຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນ", ໃຫ້ເອົາມາໄວ້ທາງໜ້າເລີຍ. ບໍ່ຕ້ອງເວົ້າອ້ອມຄ້ອມ, ບໍ່ຕ້ອງມີ Intro ຍາວ 20 ວິນາທີ, ບໍ່ຕ້ອງຂໍໃຫ້ກົດຕິດຕາມ (Subscribe) ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຢາກເບິ່ງຕໍ່ດ້ວຍຊ້ຳ.

ເຄັດລັບໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຜົນດີກັບຊ່ອງຂອງຂ້ອຍເອງຄື: ຖ່າຍຊ່ວງ Intro ເປັນສ່ວນສຸດທ້າຍ. ເມື່ອວິດີໂອຖືກສ້າງຂຶ້ນມາແລ້ວ, ທ່ານຈະຮູ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າເນື້ອຫາໃຫ້ຫຍັງແດ່, ແລະ ທ່ານສາມາດຂຽນ Hook ທີ່ກົງກັບຄວາມເປັນຈິງໄດ້ ແທນທີ່ຈະເປັນການຄາດເດົາກ່ອນທີ່ຈະເຮັດວິດີໂອ.

ຂ້ອຍຈະຂຽນ Hook ແນວໃດບໍ່ໃຫ້ເປັນການຕົວະ?

ເປີດປະເດັນດ້ວຍ "ຊ່ອງຫວ່າງຄວາມຮູ້" ທີ່ວິດີໂອຂອງທ່ານຈະມາຕື່ມເຕັມ, ແລ້ວຕື່ມເຕັມມັນ. Hook ເຮັດວຽກໂດຍການສ້າງຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນເລັກໆ ນ້ອຍໆ, ເປັນຄຳຖາມທີ່ຜູ້ຊົມຕ້ອງການຄຳຕອບ, ແລະ ວິທີດຽວທີ່ຊື່ສັດຄື ມັນຕ້ອງເປັນສິ່ງທີ່ເນື້ອຫາໃນວິດີໂອສາມາດຕອບໄດ້. ປະໂຫຍກທີ່ວ່າ "ມື້ນີ້ຂ້ອຍຈະມາແນະນຳອຸປະກອນຈັດໂຕະເຮັດວຽກຂອງຂ້ອຍ" ບໍ່ໄດ້ສ້າງຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນເລີຍ. ແຕ່ "ຂ້ອຍຈັດໂຕະເຮັດວຽກໃໝ່ທັງໝົດດ້ວຍງົບ 80 ໂດລາ ແລະ ມັນດີກວ່າໂຕະເກົ່າລາຄາ 2,000 ໂດລາຂອງຂ້ອຍອີກ" ແບບນີ້ສ້າງຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນ, ແລະ ຖ້າວິດີໂອພິສູດໄດ້ແທ້, ທ່ານກໍໄດ້ຮັກສາສັນຍານັ້ນແລ້ວ.

ເສັ້ນແບ່ງລະຫວ່າງ Hook ທີ່ດີ ກັບ Clickbait (ພາດຫົວຂໍ້ເກີນຈິງ) ຢູ່ທີ່ວ່າ ເນື້ອຫາໃນວິດີໂອໄດ້ຕອບໂຈດສິ່ງທີ່ສັນຍາໄວ້ຫຼືບໍ່. ຖ້າທ່ານເກີ່ນນຳເລື່ອງຕົວເລກ, ກໍຕ້ອງສະແດງຕົວເລກນັ້ນ. ຖ້າທ່ານເກີ່ນນຳເລື່ອງຄວາມລົ້ມເຫຼວ, ຄວາມລົ້ມເຫຼວນັ້ນກໍຕ້ອງຢູ່ໃນວິດີໂອ. Hook ທີ່ວິດີໂອບໍ່ສາມາດຕອບໂຈດໄດ້ ຈະເຮັດໃຫ້ຍອດກົດເຂົ້າເບິ່ງສູງ ແຕ່ຈະເຮັດໃຫ້ເວລາໃນການຮັບຊົມ (Watch Time) ຕົກຮວບ, ແລະ ການກົດອອກຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຄລິບຈະບອກ YouTube ວ່າວິດີໂອນີ້ເຮັດໃຫ້ຄົນຜິດຫວັງ, ມັນກໍຈະຢຸດແນະນຳວິດີໂອນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ, Hook ແລະ ບົດວິດີໂອຕ້ອງໄປໃນທາງດຽວກັນ.

ຈະວາງໂຄງສ້າງຊ່ວງກາງແນວໃດ ບໍ່ໃຫ້ຄົນເບິ່ງຮູ້ສຶກເບື່ອແລ້ວກົດໜີ?

ເຮັດໃຫ້ເຫັນຄວາມຄືບໜ້າຢ່າງຊັດເຈນ. ເຫດຜົນໃຫຍ່ທີ່ສຸດທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນກົດໜີຈາກຊ່ວງກາງຂອງວິດີໂອທີ່ດີ ກໍເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ສຶກວ່າກຳລັງໄດ້ຮັບຫຍັງເພີ່ມເຕີມ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຄິດວ່າຄລິບນີ້ບໍ່ມີຫຍັງແລ້ວ. ການບອກທິດທາງ (Signposting) ຈະຊ່ວຍແກ້ໄຂບັນຫານີ້ໄດ້ ເຊັ່ນ: "ນັ້ນຄືສ່ວນທຳອິດ. ຕອນນີ້ເມື່ອເຮົາກຽມທຸກຢ່າງແລ້ວ, ນີ້ຄືສ່ວນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ມັນເຮັດວຽກໄດ້ແທ້." ມັນໃຊ້ພຽງແຕ່ປະໂຫຍກດຽວ ແຕ່ບອກໃຫ້ຜູ້ຊົມຮູ້ວ່າພວກເຂົາກຳລັງໄປຕໍ່, ເຊິ່ງປົກກະຕິແລ້ວກໍພຽງພໍທີ່ຈະດຶງດູດໃຫ້ພວກເຂົາເບິ່ງຕໍ່.

ອີກສອງສິ່ງທີ່ຈະຊ່ວຍດຶງຊ່ວງກາງໄວ້ໄດ້ຄື: ຕັດສ່ວນທີ່ບໍ່ຈຳເປັນອອກ, ເຊັ່ນ ການເວົ້າຊ້ຳໄປຊ້ຳມາ, ມຸກຕະຫຼົກທີ່ໃຊ້ເວລາເກີ່ນນຳຕັ້ງ 30 ວິນາທີແຕ່ເອີ້ນຮອຍຍິ້ມໄດ້ພຽງເລັກນ້ອຍ. ໃນວົງການຂຽນ ພວກເຂົາເອີ້ນວ່າ "Kill your darlings" (ຕັດສິ່ງທີ່ທ່ານຮັກອອກ): ລຶບສ່ວນທີ່ທ່ານມັກທີ່ສຸດອອກ ຫາກມັນບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ວິດີໂອດີຂຶ້ນ. ຖ້າປະໂຫຍກໃດໜຶ່ງໃຊ້ເວລາດົນເກີນໄປກວ່າຈະເຂົ້າປະເດັນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຈັງຫວະຂອງວິດີໂອເສຍ, ກໍຕ້ອງຕັດມັນອອກ, ບໍ່ວ່າທ່ານຈະມັກມັນຫຼາຍປານໃດກໍຕາມ. ແລະ ໃນບາງຊ່ວງ, ໃຫ້ໃສ່ເຫດຜົນເລັກໆ ນ້ອຍໆ ເພື່ອໃຫ້ເບິ່ງຕໍ່, ເຊັ່ນ "ແຕ່ມັນມີຈຸດພິກຜັນທີ່ຂ້ອຍບໍ່ຄາດຄິດມາກ່ອນ," ເຊິ່ງເປັນການເປີດປະເດັນໄວ້ ແລ້ວທ່ານຄ່ອຍມາສະຫຼຸບໃນອີກບໍ່ເທົ່າໃດນາທີຕໍ່ມາ. ທ່ານບໍ່ໄດ້ຫຼອກລວງໃຜ; ທ່ານພຽງແຕ່ໃຫ້ເຫດຜົນແກ່ພວກເຂົາເພື່ອໃຫ້ເບິ່ງຜ່ານສ່ວນທີ່ສຳຄັນໄປໄດ້.

ວິດີໂອຄວນຈົບແນວໃດ?

ຈົບດ້ວຍການຊີ້ໄປຫາວິດີໂອຖັດໄປ, ບໍ່ແມ່ນການປະກາດວ່າວິດີໂອນີ້ຈົບແລ້ວ. ຄຳວ່າ "ສະຫຼຸບແລ້ວ" ແລະ "ເອົາລະ, ກໍມີພຽງເທົ່ານີ້" ຄືສັນຍານບອກໃຫ້ຄົນກົດອອກ, ສະໝອງຂອງຜູ້ຊົມຈະຮັບຮູ້ວ່ານັ້ນຄືການອະນຸຍາດໃຫ້ກົດປິດໄດ້, ແລະ ເວລາການຮັບຊົມທີ່ທ່ານຄວນຈະໄດ້ຈາກ 10 ວິນາທີສຸດທ້າຍ ແລະ ໜ້າຈໍຕອນຈົບ (End Screen) ກໍຈະຫາຍໄປທັນທີ. ຂ້າມຊ່ວງສະຫຼຸບທີ່ຍືດຍາດນັ້ນໄປເລີຍ.

ແທນທີ່ຈະເຮັດແນວນັ້ນ, ໃຫ້ສະຫຼຸບຂໍ້ຄິດດີໆ ໃນປະໂຫຍກດຽວທີ່ຊັດເຈນ ແລ້ວສົ່ງພວກເຂົາໄປຫາວິດີໂອອື່ນທັນທີ: "ແລະ ນັ້ນຄືວິທີການເຮັດວຽກຂອງມັນ, ແຕ່ສ່ວນທີ່ເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນຕົກມ້າຕາຍໃນຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປກໍຄືເລື່ອງສຽງ, ເຊິ່ງຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ຢ່າງລະອຽດໃນວິດີໂອນີ້ແລ້ວ." ວິທີນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ການຮັບຊົມຍັງຄົງດຳເນີນຕໍ່ໄປ (Session), ແລະ ໄລຍະເວລາການຮັບຊົມທີ່ຍາວນານຂຶ້ນຄືສັນຍານທີ່ YouTube ໃຊ້ເພື່ອພິຈາລະນາວ່າ "ຊ່ອງນີ້ຄຸ້ມຄ່າທີ່ຈະແນະນຳຕໍ່." ຕອນຈົບທີ່ດີຄືປະຕູເປີດໄປຕໍ່, ບໍ່ແມ່ນຜ້າມ່ານທີ່ປິດລົງ.

ບົດບາດຂອງ VidSeeds.ai

VidSeeds.ai ບໍ່ໄດ້ຂຽນບົດໃຫ້ທ່ານ, ແລະ ມັນກໍບໍ່ຄວນເຮັດແນວນັ້ນ, ເພາະບົດວິດີໂອຄືສ່ວນທີ່ຕ້ອງເປັນຕົວຕົນຂອງທ່ານເອງ. ແຕ່ສິ່ງທີ່ມັນເຮັດຄື ການເຂົ້າມາຊ່ວຍຈັດການຫຼັງຈາກທີ່ວິດີໂອຖືກຖ່າຍຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜົນລັບທີ່ທ່ານຕັ້ງໃຈສ້າງຂຶ້ນມາຖືກຝັງໄວ້ພາຍໃຕ້ການນຳສະເໜີ (Packaging) ທີ່ບໍ່ດີ. ມັນຈະວິເຄາະວິດີໂອຕົວຈິງ, ທັງຄຳເວົ້າ, ສາກ, ແລະ ຄວາມໝາຍ, ຈາກນັ້ນກໍຈະຮ່າງຊື່ຄລິບ, ຄຳອະທິບາຍ (Description), ແທັກ (Tags), ບົດຍ່ອຍ (Chapters), ແລະ ຮູບໜ້າປົກສຳລັບ YouTube ແລະ ຫາກທ່ານໂພສລົງໃນ TikTok, Instagram, Facebook, LinkedIn, ແລະ X ນຳ, ມັນກໍຮອງຮັບເຖິງ 85 ພາສາ. ບົດຍ່ອຍ (Chapters) ທີ່ມັນແນະນຳແມ່ນມາຈາກໂຄງສ້າງຕົວຈິງຂອງສິ່ງທີ່ທ່ານເວົ້າ, ດັ່ງນັ້ນ ຮູບແບບ Hook-ຊ່ວງກາງ-ຜົນລັບ ທີ່ທ່ານຂຽນໄວ້ໃນບົດ ກໍຈະໄປປະກົດຢູ່ໃນ Metadata ນຳເຊັ່ນກັນ. ທ່ານສາມາດກວດສອບ ແລະ ແກ້ໄຂທັງໝົດນັ້ນໄດ້ກ່ອນທີ່ຈະເຜີຍແຜ່ຈິງ.

ນີ້ຄືທາງເລືອກທີ່ເປັນອິດສະຫຼະແທນການໃຊ້ vidIQ ແລະ TubeBuddy, ໂດຍມີຂໍ້ແຕກຕ່າງຄື ມັນຈະອ່ານຕົວວິດີໂອຕົວຈິງກ່ອນ ແທນທີ່ຈະເປັນການຄາດເດົາຈາກຊື່ຄລິບ. ທ່ານສາມາດເລີ່ມຕົ້ນໃຊ້ງານໄດ້ຟຣີດ້ວຍ 30 Seeds ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ບັດເຄຣດິດ. ເວົ້າກັນຕາມກົງ, ການຂຽນບົດຍັງຄົງເປັນສ່ວນທີ່ຍາກທີ່ສຸດ; ແຕ່ເຄື່ອງມືນີ້ຈະຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ບົດວິດີໂອດີໆ ຕ້ອງມາເສຍຂອງ ຍ້ອນການຂຽນຄຳອະທິບາຍແບບຟ້າວຟັ່ງໃນຕອນເດິກຂອງຄືນທີ່ຕັດຕໍ່ວິດີໂອແລ້ວ.

ຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ (FAQs)

ຂ້ອຍຄວນຂຽນບົດແບບເຕັມຮູບແບບ ຫຼື ຂຽນສະເພາະຫົວຂໍ້ສຳລັບວິດີໂອ YouTube?

ໃຫ້ໃຊ້ການຮ່າງແບບຫົວຂໍ້ (Bullet outline) ສຳລັບວິດີໂອແບບນັ່ງເວົ້າ ແລະ Vlog ເພື່ອໃຫ້ທ່ານຍັງຄົງເວົ້າເປັນທຳມະຊາດ, ແລະ ຂຽນແບບຄຳຕໍ່ຄຳສະເພາະສ່ວນທີ່ຕ້ອງເປະແທ້ໆ ເຊັ່ນ: Hook ເປີດຕົວ, ການອະທິບາຍທີ່ຍາກ, ຫຼື ມຸກຕະຫຼົກ. ການອ່ານບົດແບບເຕັມຮູບແບບຜ່ານໜ້າກ້ອງມັກຈະເຮັດໃຫ້ເບິ່ງແຂງທຳມະຊາດ, ແລະ ຜູ້ຊົມຈະຮູ້ສຶກໄດ້ແລ້ວກໍກົດອອກໄປ.

Hook ຂອງວິດີໂອຄວນມີຄວາມຍາວເທົ່າໃດ?

ຄວນຮັກສາໃຫ້ຕ່ຳກວ່າ 30 ວິນາທີ, ແລະ ທາງທີ່ດີຄວນເຂົ້າສູ່ຫົວຂໍ້ຫຼັກພາຍໃນ 10 ວິນາທີທຳອິດ. ປະມານໜຶ່ງໃນສາມຂອງຜູ້ຊົມຈະກົດອອກໃນນາທີທຳອິດ, ແລະ ຄວາມສູນເສຍສ່ວນໃຫຍ່ນັ້ນແມ່ນຢູ່ໃນຊ່ວງເປີດຕົວ, ດັ່ງນັ້ນ ໜ້າທີ່ດຽວຂອງ Hook ຄືການຢືນຢັນຢ່າງໄວວາວ່າ ວິດີໂອນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາກົດເຂົ້າມາເບິ່ງ, ແລ້ວໄປຕໍ່ທັນທີ.

ຄຳວ່າ "Kill your darlings" ໃນການຂຽນບົດວິດີໂອໝາຍເຖິງຫຍັງ?

ມັນໝາຍເຖິງການຕັດປະໂຫຍກ, ມຸກຕະຫຼົກ, ຫຼື ເນື້ອຫານອກເລື່ອງທີ່ທ່ານມັກທີ່ສຸດອອກ ຫາກມັນບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ວິດີໂອດີຂຶ້ນ, ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວແມ່ນຍ້ອນມັນເຮັດໃຫ້ຈັງຫວະເສຍ ຫຼື ໃຊ້ເວລາດົນເກີນໄປກວ່າຈະເຂົ້າປະເດັນ. ເກນການຕັດສິນບໍ່ແມ່ນວ່າທ່ານມັກມັນຫຼືບໍ່; ແຕ່ແມ່ນມັນຊ່ວຍດຶງດູດໃຫ້ຜູ້ຊົມເບິ່ງຕໍ່ຫຼືບໍ່. ຫາກມັນເຮັດໃຫ້ຊ່ວງກາງຂອງວິດີໂອຊ້າລົງ, ກໍຕ້ອງຕັດມັນອອກ.

ຂ້ອຍຈະຈົບວິດີໂອແນວໃດບໍ່ໃຫ້ເສຍເວລາການຮັບຊົມ (Watch Time)?

ຢ່າປະກາດຕອນຈົບ. ວະລີ ເຊັ່ນ "ສະຫຼຸບແລ້ວ" ຫຼື "ມື້ນີ້ກໍມີພຽງເທົ່ານີ້" ຈະເຮັດໜ້າທີ່ເປັນສັນຍານບອກໃຫ້ຄົນກົດອອກ. ແທນທີ່ຈະເຮັດແນວນັ້ນ, ໃຫ້ສະຫຼຸບຂໍ້ຄິດໃນປະໂຫຍກດຽວ ແລ້ວຊີ້ໄປຫາວິດີໂອທີ່ກ່ຽວຂ້ອງທັນທີ, ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍໃຫ້ການຮັບຊົມດຳເນີນຕໍ່ໄປ, ແລະ ໄລຍະເວລາການຮັບຊົມ (Session length) ກໍຄືສ່ວນໜຶ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຊ່ອງໄດ້ຮັບການແນະນຳ.

ບົດວິດີໂອທີ່ດີຊ່ວຍເພີ່ມອັດຕາການຮັກສາຄົນເບິ່ງ (Retention) ໄດ້ແທ້ບໍ?

ໄດ້ແທ້, ເພາະວ່າການສູນເສຍຄົນເບິ່ງສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນເກີດຈາກໂຄງສ້າງ ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງເຕັກນິກ: ຄົນເບິ່ງຈະກົດອອກເມື່ອຊ່ວງເປີດຕົວຫຼ້າຊ້າ, ຊ່ວງກາງເບິ່ງບໍ່ມີຈຸດໝາຍ, ຫຼື ຜົນລັບມາຮອດຊ້າເກີນໄປ. ບົດວິດີໂອຈະຊ່ວຍແກ້ໄຂທັງສາມບັນຫານີ້ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະຖ່າຍ, ໂດຍການເຂົ້າປະເດັນໃຫ້ໄວ, ບອກທິດທາງຄວາມຄືບໜ້າ, ແລະ ວາງຜົນລັບໄວ້ໃນຈຸດທີ່ຜູ້ຊົມຍັງຄົງເບິ່ງຢູ່.